شعروادبیات: کریم لقمانی سروستانیs@rv

چراباغصه هاجستم

دومی 21فروردین استوری وغریبه شد با هوش مصنوعی

اولی پست بادکلمه خودم

چنان گم میشوم درخود نمیدانم چراخستم

نگیرحال وهوای دل نمیگیردکسی دستم

مراباخودببریک لحظه درکنج خیالستان

ببین این فکرمغشوشم چرامن برتودلبستم

منم تنها وسرگردان گره خوردم دراین رویا

نمیدانم چه میباشم شدم عاشق ویا مستم

چنان تب کرده احوالم دمادم سرگریبانم

خیالاتی وحیرانم که چون دیوانه ها هستم

دگرذهنم پریشان است ازاین آشفته بازارم

گهی افسرده وحیران گهی باخنده پیوستم

یزن مطرب به تنبورت برقصان دردوغمهایم

فراموشم شودیک دم چراباغصه ها جستم

++**++**++**

توراخیالی نیست من گمشده ام

وهمچنان قدم میزنم

درخاطراتی واهی ورویای پلاسیده

میان امواج دریایی متلاطم!

که غرق کرده مرادرخود

دیگربرایت بازی شده

دوستت دارم ها گفتن!

مثل توپی که ضربه میزنی بی هدف به هرسو

ومن جامانده ام باچشم امید

کاش مسیرتوپ دروازه بود

ومن دروازه بان!

شایدبجای توپ تورادرآغوش گیرم

مراچه میشود؟ اینچنین سردرگریبان

وچشم انتظاررخسارتوام !

تا کی باید سوخت درآتشت تابرباددهی خاکسترم!؟

s@rv

shereno.com/profile.php?=5531

sheresarv.blogfa.com