ثبت شده درتاریخ سه شنبه 20 اردیبهشت14001بشماره سریال درسایت شعرنو

اینستاگرام

پوسیده صبرم بی رمق ، پایان رسید آغاز من

غمهاگریبانم شده، شادی نباشدسازمن

خواهم فراری گردم از، پرچین ژرفای خیال

درجمع عشاقان دل، افشاشده چون رازمن

غافل شدم از حال خود، باوعده های بی ثمر

عشقم به بازی میگرفت، آلوده گشتم بیخبر

غم خانه کرده دردلم، تاول زده برروح وتن

مانند مرغی بی قفس، آواره گشتم دربه در

دیگرنرنجانید دلم ، رفتم دگر ازکوی او

تاگم شوم درخوددمی ، کمترببینم روی او

مطرب بزن برسازخود، مست وخراباتی شوم

شایدرهاگردم دگر ، ازسحروازجادوی او

==**==**==

به تماشا نشسته ای مرا

که چه بیقراردرقامت شب فرقم!

بیا قاب کن خسته گیهایم

به دیوارقلبت

پنهانم کن زیر چترعشق

که خیسم ازباران بی توبودنها

وگم کن مرا درخود

میدانی ، دلم پروازمیخواهد

به آغوشت !

گرچه بی پروبالم

بشکن قفس

تارها شوددل اززندان اسارت

s@rv

shereno.com/profile.php?=5531

sheresarv.blogfa.com