شعروادبیات: کریم لقمانی سروستانیs@rv    

ثبت شده درسایت ادبی شعرنو

ثبت شده دراینستا گرام وفیس بوک

به دامی اسیرم که دیگر چنین طاقت غم ندارم

ازاوخسته گشتم، سرم روی دامان کی من گذارم

چنان آفتی گشته ، زانوزده برجبین سیاهم

بگیرد یکی دست منرا، سیه کرده عشق روزگارم

قفس بشکنید تافراری شوم زین همه دردغربت

چوابرخزانم،که بیهوده من لحظه لحظه ببارم

دلم راسپردم به عشقش که شایدمداوابگردم

ودیوانه بودم، دلم دست مجنون ترازخودسپارم

درختی شدم خشک وبی سایه روییده کنج بیابان

وآخربسوزم چوهیزم، به عشقی که برده قرارم

دلا بس بکن دیگرازاین همه جوروازبی وفایی

که درمان نگرددغم عاشقی ،چون بماند کنارم

**==**==**

راحتم بگذار، ای شب های طولانی

خواب ازچشمان کم سویم گرفتی

برلبم سیگار میسوزد،چنان جسم نحیفم

تا میان دودانبوهش نبینم،

پینه های دردو اندوه درمونم را

که جا خوش کرده برروی لبانم

مثل انگورم که آیزم برتاکی شکسته!

آرزویم درسبوبودن ، شراب ناب گشتن

تا که آرامش دهم ،برحال عشاقانّ مجنون

من بسان ناخدای قایقی پاروشکسته

بی هدف ، بی بادبانم

بادمیراندمرااین سو وآن سو

وشاید هم بسوی ساحلِ چشم انتظاری

تاکمی مرهم کند این دردجانسوزامیدم

یادوباره آتش سیگارباشد برلبانم

کاش بودی تاکمی آغوش گرمت جابگیرم

s@rv

shereno.com/profile.php?=5531

sheresarv.blogfa.com